Cantai, rulas

De oligopolios [e auga de San Xoan]

y en ella el amor mío 

la carita se lavó... (Silvio)

Santa María,

herba luísa,

chopo,

malva,

romeu,

loureiro,

nébeda.

Viaxe

VIAXE

Disme que temos que levantar o voo,

cambiar de aires,

fuxir.

Pero onde vaiamos, iremos ti e mais eu

e quen sabe se todo isto non virá tamén.

/M. Rivas,1989/

Xuño

Acolchado de amor (mentres durmías)

Volvinme demasiado sensata

comprensiva abnegada

perfecta até a náusea.

Déixote que te pasees co teu aire de semental

ao baño á cociña a por un pouco de auga.

Se me preguntas

dígoche que si para non entrar en detalles

para que durmas tranquilo e rendas na oficina.

A mentira é decote máis fácil e espontánea

como estar xuntos.

É cómodo o meu corpo,

ten cantos redondeadas

e formas ergonómicas

(sen falar do moito que gorece

e o pouco que pesa).

Non pide ren, non fai preguntas

prefire non saber.

Acolchado de amor

fai tempo que non sinte a cabeza.

/Miriam Reyes, 2004/

CADRO: Luís Davila. Mentres durmías, 2009 (vide Galizarte)

Felicidade

got my window open wide,

got a good woman by my side... (Jakob Dylan)

Desafiar o noso feble estoicismo 

xogando os meus pés ao escondite cos teus recovecos.

Facerlle un corte de manga á lei seca,

(e as beiras a Al Capone).

Mollarnos a boca con saliva unilingüe,

cuspirlla na cara aos escuros.

Criar sempre unha boa tropa de paxaros 

entre cerebelo e lóbulo temporal,

calarse o sombreiro para evitar fuxidas.

Saltarnos a peaxe da felicidade 

sen freos e sen maletas, nunha road movie

na que os malos sempre son mellores. 

Botar un solto coa vida

abaneando carnes e desequilibrios e

atuar ao futuro, ese covarde que finxe non coñecerme 

dende que bailo con outros. 

Rezar no Tarasca,   

bicarnos en Praterías;

profanar Compostela.

Gústame

Gústame vivir o mundo furtivo da

noite no que uns roubamos o

corazón doutros.

Ese mundo de pintura azul e

poesía.

Bailar.

Abrir as pernas.

Violentar as palabras.

Vencer o frío.

Amar.

/Lupe Gómez, 2005/